Perfectionisme is geen karaktertrek.
Het is vaak een overlevingsmechanisme. Een automatische, diepgewortelde reactie op wat we als kind aanvoelden, zagen of misten. Het ontstaat niet zomaar – het is vaak een vorm van conditionering binnen het gezin van herkomst.
Een onuitgesproken boodschap die je als kind oppikte, zoals:
– “Als ik het maar super goed doe, mag ik erbij horen.”
– “Als ik foutloos ben, val ik niemand lastig.”
– “Als ik altijd sterk ben, hoeft niemand zich zorgen te maken.”
Zonder dat je het doorhebt, bouw je een perfect plaatje om je heen.
Eentje dat veiligheid biedt. En waardering. En controle. Maar datzelfde plaatje houdt jou ook gevangen.
De illusie van controle
Perfectionisme lijkt krachtig – strak, beheersbaar, veilig.
Maar het kost ongelooflijk veel energie.
Je zet je spontaniteit op slot.
Je ware zelf blijft op de achtergrond.
En anderen ontmoeten je masker, niet jou.
En dat terwijl echte kracht zit in de imperfectie.
In de moed om jezelf te zijn.
Om te lachen als iets fout gaat.
Om te lachen met je ogen dicht…
Om een traan te laten waar het raakt.
Om niet te weten en toch te blijven staan.
Systemisch gezien...
…gaat vrijheid over je plek innemen zonder iets goed te hoeven maken.
Over geven wat van jou is, niet wat je denkt dat er verwacht wordt.
En over de diepe ontspanning die ontstaat als je jezelf toestaat om mens te zijn – inclusief je krullen, kreukels en kantjes.
Stralen in imperfectie
Ik post deze blog met een foto van mijzelf – lachend, ogen dicht.
Je zou kunnen zeggen: “niet goed gelukt, want je ogen zijn dicht”
Maar voor mij voelt het als precies goed.
Een moment van vreugde, van ontspanning, van zijn.
Ze laat zien hoe het eruitziet als je even niets hoeft.
Als je niet hoeft te kijken, maar gewoon mag zijn.
Een beetje scheef. Een beetje ongepland.
Helemaal echt.
Wil jij ook loskomen van oude patronen en het masker van perfectie afzetten?
In een opstelling of traject kijken we samen naar wat jou gevormd heeft – en wat je mag teruggeven.
Zodat jij weer vrij kunt ademen.
Met ogen dicht. En hart open.