Soms kijk je naar een kunstwerk… en dan kijk je nog eens. Want er is meer. Meer dan kleur, vorm of compositie. Meer dan wat je in één oogopslag kunt bevatten. De kunst van Edith Beurskens is precies zo. Gelaagd, uitnodigend, en altijd in beweging – ook als het stil hangt of staat.
Ze werkt met verschillende materialen die elkaar aanvullen of juist wrijven. Textuur, licht, schaduw, ruimte. Wat bol staat komt dichterbij, wat diep ligt trekt je naar binnen. Elk werk vraagt om een ander perspectief. Letterlijk en figuurlijk. Je moet eromheen, onderdoor, langsheen. Zien wat zich laat zien – en wat niet.
Precies zoals in systemisch werk
Daar kijk je ook met een andere blik. Niet alleen naar wat iemand zegt of laat zien aan de buitenkant, maar naar wat eronder ligt. Naar het verhaal achter het verhaal. Naar de onzichtbare lijnen van herkomst, verlangen, loyaliteit.
En ook daar geldt: pas als je beweegt, zie je meer.
Wat kunst en systemisch werk gemeen hebben?
Ze laten zich niet vangen in een platte analyse.
Ze vragen je om erbij te blijven.
Te voelen.
Te vertragen.
En te durven kijken naar wat er onder de oppervlakte leeft.
Want pas dan worden de lagen zichtbaar. In het kunstwerk. In jezelf. In je familiesysteem.
En net als bij Ediths werk, hoef je het niet in één keer te begrijpen. Sterker nog: dat kan niet.
Het ontvouwt zich.
Laag voor laag.
Beweging voor beweging.
Zodat jij – als kijker, als mens, als kind in een systeem – iets nieuws kunt zien.
Of eindelijk kan loskomen van iets ouds.
Nieuwsgierig geworden naar haar werk? Neem een kijkje op edithbeurskens.com. Misschien zie je meer dan je dacht.
Bron: Instagram Edith Beurskens_art
