Ken je dat gevoel? Dat je op het punt staat iets moois te doen – een stap omhoog, een keuze voor jezelf, succes, liefde, geluk – en dat je ineens… blokkeert. Alsof je aan de rem trekt, terwijl je juist gas wilde geven. Je raakt gespannen. Gaat twijfelen. Stelt uit. Of zegt dat het nu “gewoon even niet het juiste moment is”.
Systemisch gezien zou er zomaar iets diepers kunnen spelen: een onbewuste beweging naar iemand uit jouw familiesysteem met wie het niet goed ging.
Want: hoe kan het jóu wél goed gaan, als het een ander niet lukte?
Liefde in de diepte: ik blijf bij jou
Als kind voel je haarfijn aan hoe het écht gaat met de mensen in jouw systeem ook in jouw voorouderlijn. En hoe jong je ook bent, je doet iets wat ongelooflijk liefdevol is: je zegt (onbewust) tegen die persoon — je moeder, vader, broer, oma, overgrootvader, een onbekend familielid:
“Ik volg jou. Als het jou niet goed ging, dan mij ook niet.”
Niet uit opstand, maar uit pure verbondenheid. Je kiest loyaliteit boven jouw eigen levensstroom. En dat ziet er in het hier en nu soms zo uit:
- Je saboteert je succes op het laatste moment.
- Je voelt je schuldig als je iets moois bereikt.
- Je kunt het maar moeilijk echt fijn hebben in de liefde.
- Je werkt keihard, maar komt nooit écht verder.
- Je hebt het gevoel dat je stilstaat, ondanks al je inzet.
En telkens datzelfde patroon: je komt nét niet verder dan die ander. Je blijft als het ware op dezelfde laag hangen – uit liefde.
Die liefde niet verkeerd. Alleen… het werkt niet voor jou
In systemisch werk gaan we niet oordelen over wat goed of fout is. Maar we kijken wel naar wat klopt. En het klopt niet, als jij in jouw leven niet verder mag gaan dan iemand anders. Als je je eigen pad, geluk, licht, levenslust onderdrukt – voor een ander. Zelfs niet als die ander je moeder, vader of zus is. Zelfs niet als zij veel hebben meegemaakt. Juist dan is het nodig dat jij leeft.
Want wie écht heeft geleden, zou (op een diepere laag) nooit willen dat jij óók moet lijden.
Jij leeft zo hun gemiste leven
In een opstelling kun je deze dynamiek vaak letterlijk zien.
-Twee voeten op de vloer. Eén richting naar voren: jouw pad. En dan… een zachte draai naar achteren. Naar degene die je volgt. Soms zelfs een onbewuste buiging: “Ik blijf bij jou.”-
Maar dat hoef je niet te doen.
Je mag kijken. Dat wat zwaar was erkennen. Eren wie je voorging.
En dan mag je zeggen: “Ik zie je en ik zie jouw zware lot. En vanuit liefde heb ik dat willen dragen, maar het is te zwaar voor mij. Lieve mama, lieve opa, lieve broer… ik laat jou het bij jou. En ik ga mijn eigen leven leven. Voluit.”
Want dat is pas écht eer betonen aan wie je voorging: leven.
Met jouw werk. Jouw liefde. Jouw geluid. Jouw rust. Jouw geluk.
Zodat er één iemand in de familielijn is die het wel goed mag gaan, die mag leven, mag bruisen.
En ja, dat vraagt moed. Moed om nieuwe inzichten op te doen. Moed om helder te gaan kijken naar wat van jou is en wat van de ander. Zet de stap naar lichter leven.
Wil je onderzoeken of jij iemand volgt uit jouw systeem?
Boek een opstelling of plan een 1-op-1 sessie. Voel je welkom.
